W jaki sposób obrazy opowiadają historie? Można się o tym przekonać, oglądając nową wystawę czasową w Muzeum Etnograficznym we Wrocławiu.
Pokazane zostaną prace profesjonalne i amatorskie reprezentujące różne nurty, powstałe od XVI do XXI w. Wielkie historie zderzą się z tymi osobistymi. Współczesny komiks pojawi się tuż obok szesnastowiecznej nastawy ołtarzowej. Zaskoczy zestawienie obrazów dewocyjnych z tablicami przyrodniczymi.
„Obraz do opowiadania” to dzieło, które ma fabułę zamkniętą zwykle w jednej scenie. Jego narracja jest zatem bardzo skondensowana. Patrząc na niego, widz musi dopowiedzieć sobie, co zdarzyło się, zanim doszło do przedstawionego wydarzenia, bądź uruchomić wyobraźnię, by ujrzeć następstwa i konsekwencje ukazanej sceny.
„To nie jest wystawa o sztuce, tylko o sztuce opowiadania. Przygotowując ją, zależało mi, żeby widzowie otworzyli się nie na artyzm prezentowanych prac i sprawność techniczną twórców, ale na przekaz” – mówi kuratorka Olga Budzan. „Prezentowane prace mają wiele do powiedzenia, trzeba tylko pozwolić im na siebie oddziaływać, ponieść się wyobraźni i wyruszyć w podróż, tworząc opowieść”.

Twórcy wybrani do prezentacji to profesjonaliści i amatorzy. Wśród nich znane nazwiska, takie jak malarz Zbigniew Makowski, artystka hafciarka Ewa Cieniak, malarka Jolanta Nitka-Nikt, rysownik Jakub Woynarowski. Obok nich twórcy nieprofesjonalni: Ula Jagielnicka, z wykształcenia fizyczka, była dziennikarka, dziś zajmująca się sztuką animowania kolaży, Brunon Podjaski, malarz prymitywista i kaflarz z wykształcenia, Weronika Skiba, malarka, wizjonerka z Nowej Wsi Legnickiej, która swoją twórczością tłumaczy siły rządzące wszechświatem.
Łączy ich jedno – rysownik, grafik, malarz czy rzeźbiarz prowadzą wyobraźnię widza. Opowiadają wielkie historie, jak Michał Rusewicz z Jerzmanic Zdroju, malarz, rzeźbiarz, gajowy, który stworzył panoramę II wojny światowej, lub te bardzo osobiste, jak Agata Pałach-Bożek wracająca w swoim obrazie do rodzinnej kamienicy w Krakowie, czy Eugeniusz Krawczuk, złotnik i jubiler, malujący historię swojego życia.
Na wystawie pokazane zostaną również plansze przyrodnicze opowiadające o świecie, grafiki dewocyjne jako przykłady ikonografii chrześcijańskiej, banknoty zastępcze z początków XX w., kultowe Psie Sucharki, czyli historie o psach i ludziach rysowane przez Marię Apoleikę, czy komiksy – od kultowych „Tytusa, Romka i Atomka” przez mniej znane, ale równie brawurowe „Przypadki Michała Rurki” publikowane na ostatniej stronie czasopisma „Traktor” po ocalone ze śmietnika plansze odkrywanej po latach wrocławskiej artystki Krystyny Wójcik.

Artystki i artyści: anonimowi, bezimienni i zapomniani oraz Maria Apoleika / Psie Sucharki, F. Balzer, Bogdan Barwaśny, Anna Binkuńska, Ewa Cieniak, Ula Jagielnicka / Wczesna Jagielnicka, Aniela Jaworska, Thomas Jenewein, Marian Knapik (Grupa Janowska), Eugeniusz Krawczuk, Gosia Kulik, Wenzel Langhammer, Stanisław Majewski, Zbigniew Makowski, Frans Masereel, Jolanta Nitka-Nikt, Agata Pałach-Bożek, Jakub Plączkowski, Brunon Podjaski, Michał Rusewicz, Weronika Skiba, Taroplan, Jakub Woynarowski, Krystyna Wójcik i uczniowie Liceum Sztuk Plastycznych im. Stanisława Kopystyńskiego we Wrocławiu.

Obrazy do opowiadania [wystawa czasowa]
26 listopada 2022 – 26 lutego 2023
Kuratorka: Olga Budzan