Dule Tree
„Osobiście uwielbiam wszelkiego rodzaju muzyczne eksperymenty i nieszablonowe łączenie dźwięków oraz gatunków. Podczas koncertu Dule Tree czułam się jednak jak na jednej ze średnio udanych prób muzyków, którzy w ciemno testują brzmienie kilkunastu instrumentów naraz. Całość wydała mi się bardzo mocno przekombinowana i w żaden sposób spójna (zdaję sobie sprawę, że taki poniekąd był cel, choć miałam wrażenie, że to, co odbywa się na scenie już dawno wyrwało się grupie spod kontroli). Każdy z muzyków grał po swojemu i choć miejscami można było uczepić się jakiegoś fragmentu i dać się oczarować, to w ostatecznym rozrachunku wszystko szybko się rozpraszało, zamieniało z powrotem w trudną do słuchania kakofonię. Zespół postawił na wprowadzenie jak największej ilości różnorodnych dźwięków, jednocześnie nie skupiając się na tym, by choć miejscami nabrało to zabarwienia kontrolowanego chaosu. W efekcie dostaliśmy nieznośną muzyczną mieszankę, która nie powinna była opuścić muzycznego warsztatu jeszcze przez długi czas. Na myśl przychodził mi tylko cytat z sierżanta Hartmana z filmu „Full Metal Jacket”: You’re so ugly you could be a modern art masterpiece!. Chciałabym mieć nadzieję, że byłam jedyną osobą, która nie zrozumiała, o co panom z Dule Tree do końca chodziło, choć ciężko to stwierdzić, biorąc pod uwagę niemrawe reakcje zdziesiątkowanej publiki.” – Jaśmina Miętkiewicz/Soundrive.pl

Męty
Zaburzone, zakurzone i zadurzone bajtle serwujące swoją firmową noise/emo/americanę, tak bez mleka, jak i wstydu. Demeczko za moment mróweczko, a znajdziesz tam wszystko dla fanów where’smydadrocka, grindrcore’u, screamhoe i mathwhore’u.
https://www.facebook.com/emoamericana

 

Baby Elephant and the Horse